Ik word geraakt door wat zich aandient — een karakteristieke kop, een emotie, een onverwachte vorm in de natuur, een detail dat blijft hangen. Het zijn beelden die zich opdringen en vragen om onderzocht te worden.

Mijn proces begint vaak met een realistische tekening. Zo maak ik mij het onderwerp eigen: ik vertraag, observeer en probeer vorm en textuur als het ware te voelen. Deze tekeningen vormen de basis voor mijn schilderijen, waarin ik het realisme geleidelijk loslaat.

Gelaagdheid en transparantie zijn kernbegrippen in mijn werk — zowel letterlijk als inhoudelijk. Ik bouw mijn werk op uit verschillende lagen, met (acryl) inkt of olieverf op transparante dragers, waarbij de volgorde niet vastligt maar ontstaat vanuit een onderzoekende werkwijze. Door te combineren en te laten reageren, zoek ik naar een beeld dat het karakter van mijn onderwerp vangt. Weghalen en toevoegen. 

Mijn schilderijen in olieverf bewegen zich tussen figuratie en abstractie. Ze ontstaan in een voortdurend spel van toevoegen en weghalen, waarin vormen verschuiven en nieuwe betekenissen zichtbaar worden. Kleur, vlak, lijn en tussenvorm bepalen het beeld, terwijl voor- en achtergrond in elkaar overvloeien.

Zo ontstaat een beeldtaal waarin niets vastligt, maar alles in beweging blijft — een zoektocht naar wat zich niet direct laat vastgrijpen, maar wel voelbaar is.

Kim Kivits (1972) studeerde schilderkunst aan de Academie voor Schone Kunsten in België.